I-223

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Novi Varoš, na putu Okučani-Gradiška, 1-2. maj 1995. godine.

KRATAK OPIS: Glavnina stanovništva Zapadne Slavonije se povlačila iz pravca Okučani ka Staroj Gradiški i Savi sa namerom da, preko mosta kod Gradiške, pređe na teritoriju Republike Srpske u Bosansku Gradišku.

Pripadnici Hrvatske vojske su vršili snažan napad kod Nove Varoši sa namerom da preseku ovaj magistralni put kojim se kretalo više hiljada stanovnika.

Svedok 628/95-11 navodi:

"... u Okučanima sam uzeo svoj traktor i prikolicu, pokupio najnužnije stvari i sa susedom sam se pridružio konvoju izbeglica koji se od Okučana kretao prema Bosanskoj Gradiški.

Konvoj je krenuo u probijanje oko 05.00 časova ujutru.

Pripadnici Hrvatske vojske su ispred Nove Varoši, iz šume Prašnjak koja je udaljena od puta oko 50 m, otvorili žestoku vatru iz pešadijskog i teškog naoružanja na konvoj sa civilima. Među civilima je bilo mnogo žrtava. Prevozna sredstva su gorela. Taj proboj je trajao ukupno 8 časova na dužini puta od oko 4 m, do kanala Strug.

Konvoj je morao često da zastaje, a zatim bi, kada bi napadači bili potisnuti, nastavljao put. Video sam veoma veliki broj mrtvih civila na putu, tako da su vozila, koja su nastavljala proboj pored njega, morala da prelaze i preko leševa.

Prema mojoj slobodnoj oceni, na putu je ostalo 400 do 450 ubijenih civila.

Među poginulima sam prepoznao jedino:

1. Vukadinović Zorana i

2. Cicvara Milana.

Kada smo prešli kanal Strug, na putu do Save, bili smo pod neprekidnom artiljerijskom vatrom Hrvatske vojske..."

Svedok 628/95-1 iznosi sledeće:

"... Kada su pripadnici Hrvatske vojske 1. maja 1995. godine oko 20.00 časova presekli put Okučani - Nova Gradiška, kod Nove Varoši, kojim su se iz pravca Okučana kretale izbeglice srpske nacionalnosti, ugledao sam na mestu zvanom Pustara, kako se iz pravca Okučana prema Novoj Varoši približava jedan automobil marke "Mercedes" žute boje, sa okučanskom registracijom. U njemu se nalazilo pet putnika.

Video sam kada su ispred ovog vozila izašla dvojica hrvatskih vojnika i zaustavili ga. Jasno sam čuo njihov razgovor i dozivanje jednog od njih:Hodi, imaš pet Srba, zakolji ih . Verovatno je dozivao nekog od svojih drugova koji su stajali pored puta. Ubrzo je na put istrčalo pet hrvatskih vojnika, koji su stali neposredno pored vozila i počeli da pucaju u putnike iz automata sve dok nisu ispraznili šaržere.

Pošto su poubijali sve putnike u automobilu, gurnuli su automobil sa kolovoza u desnu stranu, u kanal. Ubijeni putnici su ostali u ovom automobilu..."

Svedok 654/95-5 navodi:

"... Agresija hrvatskih oružanih snaga na Zapadnu Slavoniju je započela 1. maja 1995. godine. Tog dana je bila organizovana evakuacija civilnog stanovništva iz Okučana za Gradišku. I ja sam bio angažovan na ovim zadacima. Tokom dana sam autobusom, u četiri ture, prevozio žene i decu. Na ovim zadacima bili su angažovani i vozači autobusa L.N, R.M. i M.Č.

Poslednju turu sam napravio oko 21.30 časova.

Mada su put Okučani-Gradiška u prethodnim turama neprekidno granatirale i bombardovale iz aviona hrvatske oružane snage, mi smo uspevali da se probijemo bez posledica.

Ovim pravcem, od Okučana prema Gradiški, kretala se i kolona automobila, traktora i kamiona.

Oko 21.30 časova sam krenuo svojim autobusom u kome su bili žene i deca. Iza mene je bio autobus kojim je upravljao M.Č. I ovog puta su granatirali naše autobuse. Međutim, prvi put tog dana je na delu puta od polovine sela Novi Varoš do mosta na Strugi, u dužini od oko 500 m, na autobus otvarana vatra iz pešadijskog naoružanja iz kuća i dvorišta pored puta, kao i iz obližnje šume Prašnik. Zbog toga sam povećao brzinu i uspeo neoštećen da se probijem preko kanala Strug.

Na putu kroz navedeni deo sela Novi Varoš, video sam kada je ispred mene bio pogođen jedan automobil "Zastava 101" koji je skrenuo u desno i udario u jednu kapiju, a zatim i jedna "Zastava 750", koja je takođe bila pogođena iz pešadijskog naoružanja. Ona je skrenula u desnu stranu udarivši u kuću pored puta. Nisam mogao da vidim šta se dešavalo sa putnicima u ovim automobilima, jer je bila noć, a nisam smeo da smanjim brzinu. Ispred sebe sam video jedan traktor za čijim je volanom sedeo jedan starac vozeći prikolicu na kojoj se nalazilo nekoliko civila. Video sam trenutak kada je starac bio pogođen iz puške iz koje je pucano iz dvorišta sa leve strane puta. Kada je starac pao na desnu stranu od volana, traktor je skrenuo u desno i udario u stub, a zatim se prevrnuo. Koliko sam mogao da primetim, civili su ostali na putu, ali nisam video šta je sa njima posle toga bilo..."

Svedok 654/95-2 navodi:

"... Ja sam izjutra 2. maja krenuo iz Okučana oko 05.15 časova svojim kamionom prema Savi. Išao sam preko sela Novi Varoš, mada se tokom cele noći i tog jutra čula pucnjava iz tog pravca. Na ulazu u selo Novi Varoš, čuo sam specifičnu pucnjavu iz singapurskih pušaka, sa obe strane puta. Čuo sam kuršume koji su proletali iznad kamiona. Na ulazu u selo sam video kako jedan traktor stoji sa stvarima rasutim oko njega (posteljina, posuđe i dr.), a preko volana je ležao jedan čovek, nepomičan. Dalje u selu, video sam veći broj traktora i putničkih automobila, a pored njih su ležali mrtvi ljudi.

Kako je iz kuća sa leve strane puta, idući prema Savi, otvarana sve žešća vatra u pravcu kamiona, ja sam povećao brzinu. Da bih izbegao gaženje leševa, morao sam s desne strane preći na trotoar i pešačku stazu i na taj način sam izbegao zaustavljanje vozila i nekako uspeo da se nepogođen izvučem iz sela Novi Varoš.

S obzirom na situaciju u kojoj sam se nalazio, ne bih mogao da procenim koliko je Srba bilo ubijeno na putu kroz Novu Varoš. Video sam da su među ubijenima bili i

3. Odlović Ignjatije iz Benkovca,

4. vojnik sa nadimkom "Šuber" iz Okučana, i

5. "Migel", privatni trgovac iz Bodegraja.

Ja sam na putu od Okučana do Gradiške prošao pored punktova UNPROFOR-a, na mestu zvanom Pustara, pri izlazu iz Nove Varoši, kao i pored punkta na izlasku iz Nove Varoši, u pravcu Gradiške. Nisam video nijednog pripadnika "Plavih šlemova" na tim mestima. Punktovi su bili potpuno prazni..."

Svedok 654/95-4, koji je 1. maja bio u blizini Benkovca, takođe navodi:

"... Oko podne sam video jedan avion, verovatno marke "Mig". Leteo je sa južne strane u pravcu Pakraca i kada se našao između Rađenovca i Bijele Stene, na mestu zvanom Tromeđa, video sam da je izručio bombe koje su odmah zatim eksplodirale i čuo sam jaku detonaciju. Kasnije sam čuo da se na mestu zvanom Tromeđa kod Bijele Stene nalazio konvoj od 400 civila na koje su pale bombe bačene iz ovog aviona i da je tom prilikom ubijen veliki broj civila.

Iz Okučana sam pošao ka Savi oko 21.00 sata. Kretao sam se na biciklu. Celim putem su padale granate u neposrednoj blizini puta kojim se kretao konvoj. Većina vozila se kretala sa upaljenim farovima.

Na ulazu u selo Novi Varoš, video sam da je jedan mali traktor marke "Ferguson" udario u stub pored puta a pored njega su ležali stariji čovek i žena - mrtvi. Nedaleko odatle, video sam prevrnut u jarku traktor marke "Ursuz" pored koga su takođe ležali mrtvi muškarac i žena, zatim automobil marke "Jugo 45", tamnoplave boje, u kome su bila tri ubijena lica, a zatim sam video jedan "Mercedes 300" bele boje, koji je udario u stub pored puta i u kome su se nalazila dva mrtva muškarca. Nedaleko odatle je stajao automobil marke "Regata" u kome nisam video nikog. Ovi automobili i leševi su se nalazili na relaciji dugoj oko 50 m, a ispred njih, na oko 100 m, naišao sam na druga prevozna sredstva, takođe zaustavljena na putu i prevrnuta pored puta. I pored njih je takođe bio veći broj ubijenih civila. Bio sam primoran da obilazim biciklom između ovih leševa i žurio sam da se što pre izvučem.

Koliko se sada sećam, video sam najmanje 25 ubijenih civila. Ceo ovaj prizor mogao sam, kao što sam napred naveo, videti pošto je većina vozila stajala.

Kada sam došao u Gradišku, u jednoj ulici sam video svoj automobil marke "Lada karavan", koji je stajao sa upaljenim svetlima i otvorenim vratima. To me je začudilo jer sam znao da je automobil ostao u Benkovcu. Ubrzo sam saznao da su automobil dovezle R.M. i K.M. koje su bile ranjene u Benkovcu, odnosno da je ona koja je bila lakše ranjena vozila moj automobil i dovezla ga sa ranjenom decom u Gradišku. Po dolasku u ovaj grad otišle su u bolnicu..."

Svedok 654/95-6 navodi:

"... 2. maja izjutra sam video da su mnogi Srbi krenuli u konvoju iz Okučana u pravcu Gradiške na Savi, odakle su dolazile vesti da Hrvati u selu Novi Varoš napadaju konvoje. Čuo sam da je prethodne večeri kada je bio napadnut konvoj bilo dosta žrtava.

Ja sam 2. maja oko 17.30 časova krenuo u pravcu Gradiške.

Na ulazu u Novu Varoš sam video mnoštvo polupanih automobila, traktora i kamiona. Na putu je ležao veliki broj ubijenih civila i naših vojnika. Istovremeno, našu kolonu su napadali Hrvata koji su se nalazili s leve strane puta, u pravcu našeg kretanja, u šumi Prašnik. Zbog toga je naše kretanje bilo usporeno, pa je kolona morala vrlo često da se zaustavlja i pod borbom da se probija dalje. Naše probijanje kroz Novu Varoš je trajalo sve do sutradan 3. maja, tako da smo u Gradišku na Savi stigli tek oko 19.00 časova. Za sve ovo vreme smo često morali da se zaustavljamo - na pojedinim mestima smo zadržavani i po nekoliko sati.

Ja sada ne bih mogao tačno da procenim koliko je u Novoj Varoši bilo ubijenih civila i vojnika, ali sam siguran da je bilo znatno više civila nego vojnika. Među ubijenima sam video i malu decu od nekoliko meseci, koja su ležala ubijena pored svojih mrtvih majki. Izbrojao sam troje male dece ubijene pored svojih majki, a bilo je svakako više, ali ja ovaj prizor nisam mogao gledati, pa sam izbegavao da obraćam veću pažnju.

Mada zbog toga nisam ni bio u stanju da bliže zagledam žrtve, među poginulima sam iz sela Rajića prepoznao

6. Bosanac Branka,

7. Kosovac Simu,

8. Đurašinović Iliju,

9. Pravica Stevu,

10. Bajić Milana i

11. Milašinović Milana,

a iz Bjelovara

12. Tešanović Vukašina iz Banja Luke i

13. izbeglicu koga sam znao pod nadimkom "Rumeni".

Od N.S. sam čuo da je video kada su Hrvati 3. maja čistili put kroz Novu Varoš, uklanjali havarisana vozila a leševe spaljivali, posle čega su oprali put kroz Novu Varoš..."

Svedok 628/95-2 navodi:

"... Ja sam 1. maja 1995. godine oko 18.00 časova odlučio da se traktorom probijem prema Gradišci. U Okučanima sam pokupio najosnovnije stvari i povezao svoju majku, strica, strinu i komšinicu. Kada smo stigli do naplatne rampe na auto-putu, video sam jednu ženu koja je ležala na putu pogođena granatom, a na Dubovačkom nadvožnjaku je pored jednog stuba stajao traktor, a do njega jedan čovek koji je ležao mrtav, a žena je bila ranjena. Kod punkta UNPROFOR-a, gde su ranije bili pripadnici nepalskog bataljona, video sam dva razmrskana automobila i pored njih dva-tri ubijena civila.

Nastavio sam dalje sa probijanjem dok su po putu i pored njega padale granate. U međuvremenu se bila stvorila kolona traktora, kamiona i drugih prevoznih sredstava koja su se kretala u istom pravcu kao i ja. Video sam kada su neka od ovih vozila bila pogođena granatom, pri čemu je bilo i žrtava.

Na ulazu u selo Novi Varoš granatiranje od strane Hrvata je postalo intenzivnije iz pravca šume Prašnik. Probijajući se dalje, nailazio sam na dosta slupanih automobila i drugih prevoznih sredstva, kao i na leševe na putu.

U blizini kafane "Složna braća" sam video nekoliko ranjenika, među kojima je bio i Lukić Ignjatije. Ovakvo stanje bilo je sve do izlaska iz sela Novi Varoš, do srušenog mosta na kanalu Strug.

Nisam bio u situaciji da procenim broj žrtava koje sam video pored puta. Sutradan, kada smo prešli preko Save, Hrvati su na ulasku u Novu Varoš ubili

14. Kesić Milku,

koja je, odlučivši da se vrati u Okučane, pošla automobilom iz Gradiške. Tom prilikom su teško ranili T.S...."

Svedok 628/95-3 navodi:

"... 2. maja oko 04.00 sata ujutru smo krenuli prema Gradišci, putem koji je prolazio kroz selo Novi Varoš. Civili su išli na traktorima, kamionima, automobilima, vojnim vozilima, a ja sam sa ostalim braniocima išao peške. Kada sam stigao u Novu Varoš, na putu sam video jedan broj ubijenih civila, polupane traktore i automobile, što je bila posledica napada Hrvata na konvoj civila koji je pokušao da se probije 1. i 2. maja. Dok sam se ovim putem kretao u koloni civila i vojnika, hrvatske oružane snage su i na nas otvorile vatru iz pešadijskog i artiljerijskog naoružanja iz pravca obližnje šume Prašnik, kao i iz kuća pored puta.

Ja među ubijenima nisam prepoznao nikoga, ali sam lično video pet meni nepoznatih leševa. Koliko sam mogao da vidim, najviše ubijenih civila je bilo na mestu zvanom Pustara i kod mosta na Strugi..."

Svedok 628/95-1 navodi:

"... Izvršili smo proboj kroz selo Novi Varoš, a za nama se kretala kolona civila. Tokom proboja kroz selo Novi Varoš, video sam veliki broj ubijenih civila koji su pokušali da se probiju 1. maja posle 20.00 časova. Među ubijenima je bilo i dece.

Na putu je stajao veliki broj kamiona i traktora na kojima je takođe bio veći broj ubijenih civila. Na jednom kamionu, koji je goreo, video sam na jednom od točkova dečju ruku.

Po proboju smo stigli do kanala Strug, a za nama se kretala kolona civila koju su takođe napale hrvatske oružane snage. I u ovoj koloni je takođe bio veliki broj žrtava..."

Svedok 628/95-10 o probijanju kroz Novu Varoš navodi:

"... Prolazeći kroz Novu Varoš 2. maja rano izjutra bili smo izloženi najžešćoj vatri hrvatskih oružanih snaga. Video sam prevrnute automobile, kamione i traktore. Koliko se sećam, oko 09.00 sati sam stigao do zadnjih kuća u selu Novi Varoš, u pravcu Gradiške na Savi. Zbog dejstva neprijateljske vatre smo bili prinuđeni da se zadržimo i tražimo sigurniji zaklon. Tu sam video nekoliko naših vojnika koji su pali smrtno pogođeni, među kojima je bio i jedan

15. potpukovnik iz Rajića,

čije ime ja ne znam. Nedaleko odatle sam video Petković Radeta koji je bežao prema Savi i više ga od tada nisam video i ne znam da li je živ. Onda su me zarobili, pa sam išao peške prema Okučanima. Video sam puno prevrnutih vozila na putu i pored njih dosta tragova krvi, ostatke ženske kose, ali nisam video ni jedan leš na putu. Jedino sam u jarku pored puta video leš ubijenog našeg vojnika

16. Cicvara Milana iz Smrtića,

koga sam poznavao od ranije. Usput sam sretao hrvatske vojnike..."

U svom iskazu svedok 618/95-4 navodi:

"... Ja sam pošao na traktoru koji je vozio moj sestrić zajedno sa ženom, majkom, suprugom i dvoje male dece. U Novoj Varoši su Hrvati iz obližnje šume otvorili unakrsnu vatru iz pešadijskog oružja na nas. To je bilo, koliko se sećam, posle 17.00 sati. Video sam da su mnogi koji su bili na traktorskim prikolicama padali na asfalt pogođeni mecima, a mlađi su iskakali, sklanjali se pored puta i bežali u pravcu Save. U toj opštoj zbrci, video sam kada je sa jednog od traktora pala Vuković Jela iz Gređana, rođena 1913. godine, koja je bila ranjena i zapomagala je: Nemojte me ostaviti .

Mi smo ubrzanom vožnjom traktora pošli kroz selo tako da smo uspeli da se izvučemo nepovređeni. Tokom ove vožnje, u opštoj zbrci i metežu koji je nastao, koliko sam ja mogao da primetim, na asfaltu sam video najmanje 15 poginulih civila, a veći broj ranjenih se teturao pored puta tražeći pomoć..."

Svedok 618/95-5 navodi pred istražnim sudijom:

"...Odlučeno je da moja jedinica krene kao prethodnica pred kolonom civila, pošto smo saznali da je prethodne noći izvršen napad na kolonu civila, koja se kretala u istom pravcu, u selu Novi Varoš. Ja sam bio na jednom od dva tenka koji su pošli na čelu kolone. Iza tenkova je išla grupa naših pešadinaca, a iza njih kolona civila.

Odmah kada smo ušli u selo Novi Varoš, video sam veliki broj leševa mrtvih civila koji su bili ubijeni prethodne noći pri pokušaju proboja prema Bosanskoj Gradišci. Leševi su ležali na asfaltnom putu i pored puta duž celog sela Novi Varoš sve do kanala Strug. Prema mojoj proceni, na ovom delu puta moglo je biti preko stotinu leševa: žena, staraca, a mislim da je bilo i dece. Dok smo tenkovima prelazili ovaj deo puta, bilo je sporadičnog granatiranja od strane Hrvata prema našim tenkovima. U momentu kada je naišla naša pešadijska jedinica i kolona civila, Hrvati su otvorili najjaču vatru iz pešadijskog i drugog oružja iz napuštenih kuća u selu i obližnje šume. Ja nisam bio u situaciji da vidim šta se dešavalo pozadi u koloni civila, a kasnije sam čuo da su mnogi od njih tom prilikom poubijani. Ova dva tenka koja su se probijala prema Savi bila su bombardovana iz hrvatskih aviona. Video sam da su bombardovani i civilni ciljevi u Staroj Gradišci.

Kasnije sam saznao da su u koloni civila ubijeni

17. Nikola Stanić i

18. Lauroš Željko iz Okučana,

a da su B. R. i M. Lj. ranjeni. Nije mi poznat broj poginulih civila u koloni koja je išla iza tenkova..."

1. Pripadnici helikopterskog desantnog odreda Hrvatske vojske,

2. deo 2. gardijske brigade "Gromovi" Hrvatske vojske,

3. deo gardijske brigade "Kune" Hrvatske vojske,

4. deo 5. gardijske brigade "Orlovi" Hrvatske vojske,

5. delovi 125. domobranske pukovnije (Kutina), i drugi.

DOKAZ: Spisi Komiteta 654/95, 628/95 i 618/95

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Žirovac, na putu Glina - Dvor na Uni, 8. avgusta 1995.

KRATAK OPIS: Kada je po čeo napad na teritoriju Republike Srpske Krajine, svedokinja, koja je živela u Slunju, krenula je 4. avgusta 1995. godine sa svojim detetom u koloni izbeglica prema Vojniću.

Kada je kolona, u kojoj se nalazila, stigla u predeo Gline u noći između 6. i 7. avgusta, granatirali su je pripadnici Hrvatske vojske.

Kada su 7. avgusta počeli da se približavaju Dvoru na Uni, oko 14.00 časova je počelo granatiranje iz pravca Dvora na Uni i kolona je razbijena. Granatiranje je trajalo do 8. avgusta, kada je oko 14.00 časova svedokinja ispred svoga vozila videla tri muslimanska vojnika u maskirnim uniformama sa zelenim trakama oko glave, koji su kundacima pušaka tukli jednog starijeg čoveka i mladića. Tada je videla da je taj stariji čovek obliven krvlju pao na zemlju i ostao da leži mrtav.

Počela je da beži, pa su vojnici pucali na nju, kao i na druge Srbe u koloni. Sa svih strana su se čuli jauci i kuknjava. Uspela je da se sakrije u obližnje šipražje, a kasnije je videla da je tu ostalo 4-5 mrtvih civila iz kolone.

Krenula je pešice prema Dvoru na Uni i videla je veliki broj ubijenih i puno oštećenih vozila ih kolone. Kretala se u grupi od njih 11. Svedokinja je u međuvremenu izgubila svoje dete.

Srela je čoveka sa bebom od dva meseca od koga je saznala da mu je žena neposredno pre toga ubijena.

Deo kolone u kojoj se svedokinja nalazila, bio je presečen u dužini od oko 3 km i, kako svedokinja procenjuje, samo njih jedanaestoro i taj čovek sa bebom su ostali živi.

Pešice su stigli do Dvora na Uni gde ih je hrvatska vojska avionima počela bombardovati, pa su morali tražiti zaklone pored puta.

1. Pripadnici Petog korpusa Armije tzv. BiH, čiji je komandant Dudaković Atif,

2. Komandant hrvatskog Ratnog vazduhoplovstva, Agotić Imre,

3. Pripadnici Bjelovarskog Zbornog područja Hrvatske vojske, pod komandom generala Džanka Luke

4. Basarac Ivan, pripadnik Bjelovarskog Zbornog područja Hrvatske vojske i

5. Mareković Marjan, pripadnik Bjelovarskog Zbornog područja Hrvatske vojske.

DOKAZ: 695/95

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Medari, kod Oku čana, 1-2. maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Hrvatske oru žane snage su 1. maja 1995. godine u 05.00 sati počele napad na Zapadnu Slavoniju.

Hrvatske snage su u selo Medare, koje se nalazi na samoj granici srpske teritorije prema granici Republike Hrvatske, upale 1. maja i tom prilikom ubile sve civile koji nisu uspeli da pobegnu iz sela. Prema saznanjima svedoka, to su:

1. Burojević Ilija, star oko 75 godina,

2. Burević Mile, rođen 1935. godine,

3. Burević Leposava, Milova maćeha, stara oko 85 godina,

4. Vuković Milutin, rođen 11.06.1945. godine,

5-6. Vuković Cvijeta, rođena 15.03.1950. godine, od oca Mladena, Milutinova supruga i njihov sin, kao i kći:

7. Vuković Dragana, rođena 13.02.1988. godine,

8. Vuković Radmila, rođena 15.07.1978. godine,

9. Vuković Ranko, rođen 1955. godine od oca Stanoja, ubijen u blizini svoje kapije, i njegova majka,

10. Vuković Anđelka,

11. Vuković Anđelija, supruga Rankova, rođena 1958. godine od oca Jovana i njihovo dvoje dece,

12. Vuković Goran, rođen 1985. godine, i

13. Vuković Gordana, rođena 1988. godine,

14. Vlaisavljević Kata, rođena 1930. godine,

15. Grmuša Jovan, rođen 1933. godine, ubijen u svom dvorištu između bunara i garaže,

16. Grmuša-Dićko Ruža, Jovanova supruga, stara oko 60 godina, ubijena na istom mestu kao i njen suprug,

17. Dičko Željko, star oko 30 godina, ubijen ispred svoje kuće,

18. Đumić Draga, stara oko 88 godina, ubijena u svojoj kući u krevetu gde je ležala nepokretna duže vremena,

19. Mirković Ana, stara oko 85 godina,

20. Ninković, starica od 80 godina.

21. Popović Nikola, rođen 1927,

22. Popović Nada, Nikolina supruga, rođena 1930. godine.

23. Tomić Zora, stara oko 70 godina,

24. Treskanica Anka, stara oko 80 gidina,

25. Čanak Rade, star oko 88 godina, ubijen na pragu svoje kuće, i

26. Čanak Draga, Radova sestra, stara oko 85 godina.

Za najveći broj ovih lica svedoci pouzdano znaju da su ubijeni, a za druge koji se nigde ne pojavljuju predpostavlja se da ih je zadesila ista sudbina.

1. Pripadnici Gradiške brigade Hrvatske vojske,

2. Pripadnici 5. gardijske brigade "Orlovi" iz Vinkovaca,

3. Pripadnici 123. domobranske pukovnije iz Slavonske Po žege,

DOKAZ: 628/95-3, 715/95-29 i 715/95-30.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Okučani, 1-2. maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Kada je svedok oko ponoći između 1. i 2. maja 1995. godine stigao u mesnu ambulantu u Okučanima, video je oko 15 leševa ubijenih civila i vojnika Vojske Republike Srpske Krajine.

Među njima su bili i:

1. Radujković Milan iz sela Dubovac,

2. Mišćević Branko iz sela Donji Bogićevci, i

3. Svraka.

1. Deo 2. gardijske brigade "Gromovi" Hrvatske vojske,

3. deo gardijske brigade "Kune" Hrvatske vojske,

4. deo 5. gardijske brigade "Orlovi" Hrvatske vojske,

5. delovi 125. domobranske pukovnije (Kutina), i drugi.

DOKAZ: 628/95-1

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Rajčići, kod Novske, 1. maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Grupa vojnika Republike Srpske Krajine naišla je na zasedu hrvatskih vojnika. Tom prilikom su ubijeni:

1. Petrović Zdravko i

2. Vučković Ranko,

a zarobljena su 4 borca među kojima je bio i

3. Arbutina Boško.

Nakon zarobljavanja, trojicu su vezali za jednu ogradu i tukli ih. Pretpostavlja se da je Arbutina, koga su odvojili i odveli u šumu prema Rajčićima, ubijen jer mu se od tada izgubio svaki trag.

1. Pripadnici helikopterskog desantnog voda Hrvatske vojske i

2. pripadnici 20. gardijske brigade Hrvatske vojske.

DOKAZ: 654/95-7

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Bukov čani, kod Pakraca, 2. maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Svedok je prolazeći kroz ovo selo video u dvorištu jedne kuće dva leša - muškarca i žene starih oko 60 godina, verovatno muža i žene čija imena ne zna.

Jasno se videlo da su bili pogođeni metkom u čelo, verovatno iz neposredne blizine.

Ivkanec Nikola, zapovednik policijske stanice u Pakracu.

DOKAZ: 628/95-4

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Vrbovljani, kod Okučana, početkom maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Svedokinja je 11. maja 1995. godine videla da radnici koji su, po njenoj proceni, bili Hrvati iz Nove Gradiške, zatrpavaju grobove na seoskom groblju kod Okučana.

Pitala ih je da li to sahranjuju nedužni narod, a jedan od njih joj je odgovorio da to nije nedužni narod nego četnička stoka.

Svedokinja je uspela da izbroji 39 pojedinačnih grobova, a takođe je videla da je iskopana jedna veća grobnica u kojoj je zakopan veći broj civila.

Koliko je mogla da vidi, grobnice su kopali i zatrpavali bageri, a pomenuti radnici su određivali pojedinačne grobove.

Svedokinja pretpostavlja da su tu zakopavani civili koji su 1. i 2. maja 1995. godine ubijeni pri pokušali da pobegnu preko Save.

Svedokinja je saznala da su Hrvati i u Okučane dovozili leševe ubijenih Srba i zakopavali ih na gradskom groblju.

1. Pripadnici helikopterskog desantnog odreda Hrvatske vojske,

2. deo 2. gardijske brigade "Gromovi" Hrvatske vojske,

3. deo gardijske brigade "Kune" Hrvatske vojske,

4. deo 5. gardijske brigade "Orlovi" Hrvatske vojske,

5. delovi 125. domobranske pukovnije (Kutina), i drugi.

DOKAZ: 618/95-6

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Vrbovljani, kod Okučana, 1. maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Prilikom ulaska hrvatskih oružanih snaga u selo Vrbovljane 1. maja 1995. godine, ubijen je:

1. Samardžija Drago, star 67 godina.

Njegov leš je viđen u jarku kod kuće Dragićević Mirke.

1. Pripadnici delova 5. gardijske brigade Hrvatske vojske i

2. pripadnici 123. domobranske pukovnije Hrvatske vojske (Kutina).

DOKAZ: 618/95-16

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Benkovac, kod Okučana, 1. maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Grupa Srba - civila iz sela Skenderovca je pokušala da preko Okučana dođe do Gradiške u kamionu marke "Zastava", koji je vozio Cvijanović Rade. U tom kamionu se nalazilo desetak civila među kojima je bilo i dece starosti 8 do 10 godina.

Pripadnici Hrvatske vojske su otvorili unakrsnu pešadijsku vatru na kamion, kada su stigli u Benkovac.

Rađenović Miroslava, koja se nalazila na karoseriji, i njena ćerka Ljubica su bile ranjene. Posle ukazivanja prve pomoći, uspeli su da se prebace preko Save u Bosansku Gradišku.

Međutim, izgubio se svaki trag sledećim licima:

1. Dmitrović Zori, od oca Stevana,

2. Cvijanović Radetu i

3. Cvijanović Jeleni iz Skenderovca.

Iako se rodbina interesovala za njih i preko Crvenog krsta, nije mogla da sazna šta je bilo sa njima.

U isto vreme u Benkovcu je otvorena vatra i na vozilo marke "Golf", koje je vozila Komnenić Nada. U ovom vozilu je bilo i troje dece stare od 8 meseci do 10 godina. Tom prilikom su Komnenić Nada i jedno od njene dece ranjeni.

1. Pripadnici dela 3. gardijske brigade "Kune" Hrvatske vojske (Osijek) i

2. pripadnici 125. domobranske pukovnije Hrvatske vojske (Kutina).

DOKAZ: 618/95-1

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Benkovac, kod Okučana, 2. maja 1995.

KRATAK OPIS: Na prilazu selu Benkovac sa severne strane, na jednoj livadi udaljenoj oko 200 m od prvih kuća sela Benkovac, ubijena je:

1. Marković Dobra iz sela Benkovac, stara oko 60 godina, koja je bila preklana preko grla, dok je čuvala ovce na svojoj livadi.

To su učinili pripadnici patrole Hrvatske vojske koji su izašli iz šume, a očevidac je bio saslušani svedok 618/95-2.

Pripadnici Hrvatske vojske.

DOKAZ: 618/95-2

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Pakrac, 1. maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Napad na Pakrac, koji je počeo 1. maja 1995. godine oko 06.00 časova granatiranjem Pakraca i šireg područja, trajao je do oko 15.00 časova.

Civilno stanovništvo se sklonilo u podrume i druga skloništa. Kada je granatiranje završeno, jedan deo civila je iz Pakraca, Gavrinaca i drugih naselja krenuo konvojem prema selima Šeovici i Kraguju.

Pripadnici Hrvatske vojske su granatirali ovaj konvoj u kome su poginule dve devojčice:

1. Bosanac Jovanka, kći Jele, stara oko 14 godina, i

2. Kći Krajinović Radovana, stara 5-6 godina.

Tom prilikom su ubijene i dve žene:

3. Petković (nepoznatog imena) iz Kragulja i

4. Torbica (nepoznatog imena).

Ranjeno je oko desetak civila.

Končar Milan, zapovednik u Hrvatskoj vojsci.

DOKAZ: 654/95-1

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Šeovica, kod Pakraca, 3. maj 1995. godine.

KRATAK OPIS: U Šeovici se 3. maja sakupilo oko 2 000 lica - civila i pripadnika Vojske Republike Srpske Krajine. Pregovori između predstavnika srpskih vojnih i civilnih vlasti i hrvatskih predstavnika su vođeni 3. maja posle podne i 4. maja pre podne uz prisustvo UNPROFOR-a, koji je predstavljao argentinski general. Jasuši Akaši je trebalo taj sporazum da potpiše u ime UNPROFOR-a, a predaja je trebalo da se izvrši u 14.00 časova 4. maja 1995. godine u prisustvu UNPROFOR-a.

Međutim, predstavnici UNPROFOR-a nisu došli u zakazano vreme, a Hrvatska vojska je inscenirala srpski napad na Pakrac - navodno ispaljivanje dve granate je iskorišćeno kao povod da njeni pripadnici izvrše snažno granatiranje Šeovice u kojoj se nalazio veliki broj civila i vojnika.

Tom prilikom su ubijene dve devojčice, od kojih je jedna kćerka Miloševića iz Šeovica.

1. Pripadnici 16. artiljerijske brigade Hrvatske vojske (Bjelovar),

2. pripadnici 3. gardijske brigade Hrvatske vojske,

3. pripadnici 125. domobranske pukovnije Hrvatske vojske (Kutina).

DOKAZ: 654/95-8

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Kosovac, južno od Okučana, početkom maja 1995. godine.

KRATAK OPIS: Svedok navodi da je prolaze ći pored sela Kosovac, južno od Okučana, video leševe 4-5 lica.

Na jednom od tih leševa je bila uniforma, a ostalo su bili civili.

1. Pripadnici 5. gardijske brigade Hrvatske vojske, "Orlovi" (Vinkovci) i

2. Pripadnici 123. domobranske pukovnije Hrvatske vojske (Slavonska Po žega).

DOKAZ: 618/95-2

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Cerik, opština Br čko, juna i avgusta 1992. godine.

KRATAK OPIS: Pripadnici muslimansko-hrvatskih oru žanih formacija 108 Brčanske brigade HVO Bosanske Posavine naredili su Kriznom štabu u Bijeloj da napadnu selo Cerik, pa je napad izvršen u dva navrata, 17. juna i 28. avgusta 1992. godine. U toku napada, srpsko civilno stanovništvo se dalo u bekstvo u okolna srpska sela, a slede ćih šesnaestoro civila, koji usled starosti i bolesti nisu uspeli da pobegnu, ubijeno je:

1. Simić Sima, sin Petra, rođen 28.01.1924. godine u Srnicama,

2. Marković Jovo, sin Ilije, rođen 30.12.1964. godine u Ceriku,

3. Andrić Spasoje, sin Mihajla, rođen 1932. godine u Ceriku,

4. Džombić Petar, sin Vojislava, rođen 20.11.1942. godine u Ceriku,

5. Zarić Žarko, sin Mike, rođen 1919. godine u Ceriku,

6. Ilić Laza, sin Jove, rođen 20.06.1933. godine u Ceriku,

7. Dragičević Milutin, rođen 1925. godine, iz Porebrica,

8. Jovičić Rista, sin Mitra, rođen 27.10.1926. godine u Duzekari,

9. Brković Mitra, kći Pere, rođena 22.09.1937. godine u Pirkovcima,

10. Brković Milena, kći Radovana, rođena 05.01.1975. godine u Brčkom,

11. Perica, star oko 18 godina, iz Špionice,

12. Paja, star oko 24 godine, iz Špionice,

13. Milićević Aca, sin Mike, rođen 1958. godine u Srnici,

14. Jovo iz Srnice, star oko 45 godine,

15. Sekulić Milivoje, sin Save, rođen 04.07.1940. godine u Bijeloj, i

16. Stevanović Nedeljko, sin Stanice, star oko 49 godina, iz Bijele.

Prilikom tih napada, zarobili su i kao taoce odveli, a zatim ubili:

17. Brković Radovana, starog oko 58 godina, iz Cerika,

18. Mijatović Danka, rođenog 1939. godine, iz Cerika, na lešu konstatovani višestruki prelomi kostiju glave i lica,

19. Mićanović Ostoju, rođenog 1939. godine, iz Cerika, na lešu konstatovani višestruki prelomi kostiju glave i lica,

20. Bolić Ostoju, rođenog 1939. godine, iz Bijele, na lešu konstatovani prelomi rebara i kostiju leve podlaktice,

21. Bojić Jovana, starog oko 50 godina, iz Bijele,

22. Savić Savu, starog oko 42 godine, iz Bijele, i

23. Milićević Cvijetina, rođenog 1940. godine, iz Bijele, predati samo delovi njegovog skeleta.

Posmrtni ostaci zarobljenih i ubijenih civila predati su 26.06.1994. u Gradačcu, a njihova indetifikacija izvršena je u mrtvačnici u Brčkom.

Pored izvršenih ubistava, prilikom napada su zapalili pravoslavnu crkvu i mlin, vlasništvo Zarić Ljube, kao i 105 kuća sa pratećim objektima. Prethodno su iz tih kuća opljačkali sve vrednije pokretne stvari.

1. Ramić Mustafa, sin Jusufa, rođen 06.02.1942. godine u Brčkom,

2. Ramić Ibrahim, sin Jusufa, rođen 11.02.1944. godine u Brčkom,

3. Čarčarević Andrija, sin Blaža, rođen 17.02.1925. godine u Bijeloj,

4. Božić Nika, sin Ive, rođen 22.06.1940. godine u Bijeloj,

5. Jurić Iva, sin Jure, star 48 godina, iz Cerika,

6. Jurić Luka, sin Ive, star 21 godinu, iz Cerika,

7. Hrgovčić Zlatko, sin Ive, rođen 20.11.1961. godine u Dubravama,

8. Petrović Dražan, sin Petra, rođen 18.08.1961. godine u Brčkom,

9. Marojević Pavo, sin Ilije, rođen 17.01.1948. godine u Dubravama,

10. Tomić Miša, sin Luke, rođen 21.08.1962. godine u Dubravama,

11. Đorđić Zvonimir, sin Jure, rođen 15.06.1947. godine u Bijeloj,

12. Čančarević Grga, sin Marjana, rođen 29.07.1957. godine u Bijeloj,

13. Mandeš Matija, sin Franje, rođen 25.06.1961. godine u Bijeloj, i

14. Gluharović Filip, sin Bartola, rođen 27.03.1967. godine u Bijeloj,

15. Stjepanović Ivan, sin Andrije, rođen 02.01.1970. godine u Bosanskoj Bijeloj.

DOKAZ: U spisima Komiteta pod brojem 144/95-3, 636/95-5, 636/95-6 i 740/95.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Gradice, na putu Br čko-Bjeljina, avgusta 1992. godine.

KRATAK OPIS: Pripadnici hrvatskih oru žanih formacija sa leve obale reke Save na teritoriji Republike Hrvatske, pucnjima iz protivavionskog mitraljeza na kamion kojim je upravljao Zarić Ljuboje, a kretao se putem od Brčkog prema Bijeljini, pored desne obale reke, ubili su civile koji su se nalazili u kamionu:

1. Zarić Ljuboja, sina Save, rođenog 27.03.1932. godine u Ceriku i

2. Perić Dimitrija, rođenog 27.08.1950. godine u Bosanskoj Bijeloj.

Teške telesne povrede su naneli Đukić Petru, sinu Jove, rođenom 1942. godine u Ceriku.

Pripadnici hrvatskih oru žanih formacija.

DOKAZ: Dokaz se nalazi u spisima 144/95-7.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Bukvik Gornji, opština Br čko, 14 septembar 1992. godine.

KRATAK OPIS: Pripadnici muslimansko-hrvatskih vojnih formacija 108 Brčanske brigade HVO Bosanske Posavine, naredili su Kriznom štabu u Bijeloj da napadnu selo Bukvik Gornji, pa je napad izvršen 14. septembra oko 14.00 časova, iz sela Gornje Skakave, Seonjak i Prijedor.

U toku napada se srpsko civilno stanovništvo dalo u bekstvo prema okolnim šumama, potocima i njivama, a dvanaestoro civila, uglavnom starijih osoba, bolesnih i nepokretnih, nije uspelo da pobegne.

Tom prilikom su ubijeni:

1. Vujić Mitar, sin Mitra, rođen 01.04.1945. godine u Gornjoj Skakavi. U noge je ranjen na seoskom putu, a ubijen u dvorištu Mićić Ljube u Bukviku, gde je i sahranjen;

2. Pejić Marko, sin Petra, rođen 28.03.1931. godine u Donjoj Skakavi.

Ubijen u podrumu svoje kuće iz vatrenog oružja, a sahranjen u bašti Ristić Milana u Donjoj Skakavi;

3. Pejić Cveta, kći Nikole, rođena 17.04.1938. godine u Srnici.

Ubijena u podrumu svoje kuće u Donjoj Skakavi iz vatrenog oružja, sahranjena u bašti Ristić Milana;

4. Pejić Cvijetin, sin Tanasija, rođen 1957. godine;

Ubijen na regionalnom putu R-458, kod pružnog prelaza u Bukviku;

5. Ristić Mirko, sin Zarije, rođen 04.08.1957. godine u Bukviku.

Ubijen na regionalnom putu R-458, kod pružnog prelaza u Bukviku;

6. Vujić Vasa, star oko 68 godina, iz Gornjeg Bukvika, koji je bio šlogiran i nepokretan, ubijen u dvorištu Lazić Savke u Malom Bukviku, gde je i sahranjen;

7. Tanacković Jovan, sin Todora, rođen 08.05.1912. godine u Gornjem Bukviku, koji je bio bolestan i nepokretan, ubijen u Malom Bukviku, gde je i sahranjen;

8. Tanacković Sava, sin Lazara, rođen 14.01.1912. godine u Gornjem Bukviku, ubijen u Malom Bukviku, gde je i sahranjen;

9. Sekulić Spasoje, sin Bogoljuba, rođen 28.06.1954. godine u Gornjem Bukviku, koji je bio šlogirano i nepokretano lice, koje se kretalo uz pomoć invalidskih kolica i štaka, ubijen na regionalnom putu R-458;

10. Pejić Blagoje, sin Koste, rođen 08.03.1912. godine u Gornjoj Skakavi, ubijen na putu prema kući Ristić Gojana iz Donje Skakave, iz vatrenog oružja;

11. Pejić Ilija, sin Miljana, star oko 18. godina, iz Bukovca, ubijen na seoskom putu, a sahranjen u dvorištu Mićić Ljube u Donjoj Skakavi i

12. Đurić Mila, star oko 78 godine, iz Gornjeg Bukvika, ubijen u dvorištu Zadružnog doma u Gornjem Bukviku, gde je i sahranjen.

Posle izvršenih ubistava, srušili su osnovnu školu i Zadružni dom u Gornjem Bukviku i opljačkali i zapalili oko 130 kuća i isto toliko pratećih objekata.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Pljakić Ramiz, sin Hamdije, rođen u selu Ugao opština Sjenica, 17.07.1958 godine, završio vojnu akademiju, pre rata bio zaposlen u kasarni "Veljko Lukić-Kurjak" u Brčkom kao komandir 3. baterije HD-122 milimetara. Komandir 108. brigade HVO;

2. Ramić Ibrahim, sin Jusufa, rođen 11.02.1944. godine u Brčkom, završio Medicinski fakultet, član štaba 108. brigade HVO;

3. Čančarević Andrija, sin Blaža, rođen 17.12.1925. godine u selu Bijelom, predsednik Kriznog štaba u Bijeloj;

4. Đorđić Zvonimir, sin Jure, rođen 15.06.1947. godine u Bijeloj, komandir čete u Bijeloj i

5. Jurković Anđelko, sin Ignjacija, rođen 21.07.1963. godine u Tuzli, pre rata bio milicionar.

DOKAZ: Izjave 11 svedoka u spisima 144/95-8, 617/95-2, 617/95-3, 617/95-6 i 617/95-31.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Sela Vitanovi ć, Bukvik Donji i Bukvik Gornji, opština Brčko, septembar 1992. godine.

KRATAK OPIS: Pripadnici muslimansko-hrvatskih vojnih formacija 108. Brčanske brigade HVO Bosanske Posavine naredili su Kriznom štabu u Bijeloj da napadnu nezaštićena srpska sela Vitanović, Bukvik Donji i Bukvik Gornji, pa je napad izvršen 14. septembra 1992. godine, oko 14.00 časova, zbog čega se srpsko civilno stanovništvo dalo u bekstvo prema šumama, potocima i njivama, a dvanaestoro civilnih lica, uglavnom starijih osoba, bolesnih i nepokretnih, koja tom prilikom nisu uspela da pobegnu, ubijeno je:

1. Kaurinović Ilija, sin Boška, rođen 07.04.1918. godine u Donjem Bukviku, koji je bio invalid, ubijen je u kući Ćirić Rozalije u Vitanoviću;

2. Kaurinović Trivo, sin Save, rođen 21.04.1963. godine u Brčkom, ubijen je iz vatrenog oružja u dvorištu Arsenić Pere u Vitanoviću;

3. Jović Danilo, sin Pere, rođen 11.05.1966. godine u G. Špionici, ubijen je u dvorištu Ćirić Rozalije u Vitanoviću;

4. Vidović Đorđe, sin Miloša, rođen 10.08.1922. godine u Donjem Bukviku, koji je bio šlogiran i nepokretan, ubijen je na njivi u blizini svoje kuće;

5. Kerezović Đorđe, sin Nikole, rođen 29.08.1932. godine u Donjem Bukviku, ubijen je iz vatrenog oružja u bašti kuće;

6. Kerezović Cvijeta, kći Sime, rođena 11.02.1930. godine u Vujičićima, ubijena je zajedno sa mužem iz vatrenog oružja u bašti svoje kuće;

7. Bašić Cvijetin, sin Nikole, rođen 09.07.1954. godine u Donjem Bukviku, koji je bio retardiran i slep, zaklan je na putu ispred svoje kuće;

8. Bašić Gligor, iz Banovića, star oko 62 godine, ubijen je metkom u čelo u blizini crkve u Donjem Bukviku;

9. Brestovački Radojka, kći Blagoja, rođena 28.07.1933. godine u Vučilovcu, ubijena je iz vatrenog oružja u blizini svoje kuće u Donjem Bukviku;

10. Brestovački Milka, kći Nikole, rođena 15.02.1943. godine u Donjem Bukviku, ubijena je iz vatrenog oružja u blizini svoje kuće;

11. Piperčević Nikola, sin Ranka, rođen 16.06.1942. godine u Donjem Bukviku, ubijen je iz vatrenog oružja na njivi Vidović Smilje u Donjem Bukviku;

12. Maričić Janko, sin Save, rođen 08.04.1930. godine u Donjem Bukviku, ubijen je iz vatrenog oružja na pragu svoje kuće;

13. Kerezić Damjan, sin Jovana, rođen 14.12.1936. godine u Donjem Bukviku, ubijen je kod kuće Pantelić Ilije u Donjem Bukviku;

14. Bajić Radojka, kći Koste, rođena 05.07.1948. godine u Bukovcu, ubijena u dvorištu kuće Erić Save u Donjem Bukviku;

15. Veselinivić Pero, sin Ilije, rođen 14.11.1974. godine u Brčkom, ubijen je iz vatrenog oružja u dvorištu Erić Save u Donjem Bukviku i

16. Božić Mlađen, sin Jovana, rođen 1976. godine u Bukviku, ubijen je iz vatrenog oružja na putu, kod svoje kuće.

Pored izvršenih ubistava, srušili su pravoslavnu crkvu u Donjem Bukviku i opljačkali i popalili oko 190 kuća i isto toliko pratećih objekata u istom selu.

INDICIJE O IZVRŠIOCU:

1. Ramić Mustafa, sin Jusufa, rođen 06.02.1942. godine u Brčkom, završio Mašinski fakultet,

2. Ramić Ibrahim, sin Jusufa, rođen 11.02.1944. godine u Brčkom, završio Medicinski fakultet,

3. Jakić Luka, sin Anta, rođen 29.04.1955. godine u Donjoj Skakavi,

4. Martinović Nika, sin Mate, rođen 12.06.1956. godine u Donjoj Skakavi,

5. Đakić Mensur, sin Salka, rođen 25.08.1949. godine u Brčkom i

6. Suljić Damir, sin Smaila, rođen 01.12.1967. godine u Brčkom.

DOKAZ: Izjave u spisima 144/95-6 i 617/95-39.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Vuji čići, Gajevo i Lukavac, opština Brčko, septembar 1992. godine.

KRATAK OPIS: Pripadnici muslimansko-hrvatskih vojnih formacija 108. Brčanske brigade HVO Bosanske Posavine izdali su naređenje Kriznom štabu u Gornjem Rahiću da napadnu sela Vujičiće, Gajevo i Lukavac. Napad na ova sela je izvršen 14. septembra 1992. godine, oko 14.00 časova, iz pravca Brke, Ćoseta i Rašljena.

U toku napada, srpsko civilno stanovništo se dalo u bekstvo prema selu Bukvik, dok je jedanaestro civila, koji usled starosti i bolesti nije uspelo da pobegne, ubijeno:

1. Lukić Nedeljko, sin Nedeljka, rođen 01.07.1940. godine u Vujčićima, ubijen je na seoskom putu, ispred svoje kuće, a zatim mu je odsečena glava i uz pomoć bagera je zatrpan zemljom u kanalu puta ispred kuće od strane muslimana;

2. Đurić Vaso, sin Nikole, rođen 29.04.1940. godine u Gornjoj Skakavi i njegov sin

3. Đurić Slađan, sin Vase, rođen 03.01.1975. godine u Gornjoj Skakavi, ubijeni su u bašti Tanić Živana i uz pomoć bagera zatrpani zemljom;

4. Mijatović Jovo, sin Mitra, rođen 17.01.1953. godine u Lukavcu, ubijen na seoskom putu i zakopan u kanalu pored puta;

5. Blagojević Mitar, sin Steve, rođen 19.02.1942. godine u Gajevima, ubijen u dvorištu svoje kuće;

6. Blagojević Stevan, sin Riste, rođen 02.07.1921. godine u Gajevima, ubijen u dvorištu svoje kuće;

7. Blagojević Ruža, kći Jovana, rođena 20.04.1941. godine u Bijeloj;

8. Tripić Ana, kći Jovana, rođena 21.05.1945. godine u Rašljanima;

9. Cvijanović Milana, kći Sime, 1968. godine rođena u Vujičićima;

10. Todorović Marko, sin Blagoja, rođen 1937. godine, iz Vujičića, ubijen u bašti svoje kuće i zatrpan bagerom od strane muslimana i

11. Tanić Gavro, star oko 70 godina, iz Vujičića, koji je prethodno bio ranjen, ubijen u bašti pored svoje kuće i zatrpan u kanalu pored puta ispred kuće.

Pored izvršenih ubistava, u navedenim selima su prvo opljačkli a zatim i popalili oko 330 kuća i pratećih objekata.

1. Pljakić Ramiz, sin Hamdije, rođen u selu Ugao opština Sjenica, 17.07.1958 godine, završio Vojnu akademiju, pre rata bio zaposlen u kasarni "Veljko Lukić-Kurjak" u Brčkom kao komandir 3. baterije HD-122 milimetara. Komandant 108. brigade HVO;

2. Ramić Ibrahim, sin Jusufa, rođen 11.02.1944. godine u Brčkom, završio Medicinski fakultet

3. Pamukčić Enver, sin Avde, rođen 15.04.1952. godine u mestu Brka, završio Ekonomski fakultet, načelnik baterije, član Kriznog štaba,

4. Pamučkić Faruk, sin Elmahira, rođen 15.03.1950. godine u mestu Brka, pre rata bio milicionar, član Kriznoi štaba i

5. Osmanagić Jasminka, kći Rahima, rođena 26.08.1956. godine u Brčkom, pre rata radila u Službi javne bezbednosti u Brčkom.

DOKAZ: Spisi 144/95-10, 617/95-14 i 617/95-20.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Brčko i deo koridora Brčko-Obudovac, od jula do septembra 1994. godine.

KRATAK OPIS: Pljakić Ramiz, komandant 108. motorizovane brigade i Matuzović, zapovednik IV operativne zone Bosanske Posavine, izdali su naređenje muslimansko-hrvatsko oružanim formacijama u rejonima Boderišta, Brke, Ulovića i Vučilovca, opština Brčko i Vidovica i Matića, opština Orašje, da izvrše artiljerijsko granatiranje Brčkog i dela koridora na relaciji Brčko-Obudovac, van zone ratnih dejstava, što je, u više navrata, sa većim brojem ispaljenih granata izvršeno.

I. U noći između 25. i 26. jula 1994. godine ispaljeno je ukupno 98 granata koje su nanele povrede civilnim licima. Teške telesne povrede su nanete:

1. Pejić Bosi, rođenoj 05.06.1913. godine, koja je na putu za bolnicu preminula.

2. Ostojić Mitru, rođenom 1948. godine,

3. Kovanđić Nedeljku, rođenom 1962. godine,

4. Nešić Ranku, rođenom 1964. godine,

5. Petrović Petru, rođenom 1941. godine,

6. Marić Vladimiru, rođenom 1940. godine,

7. Ignjatović Saši, rođenom 1975. godine i

Lake telesne povrede su nanete:

1. Mijić Borislavu, rođenom 1952. godine,

2. Maksimović Milanu, rođenom 1953. godine,

3. Mihajlović Stevi, rođenom 1967. godine,

4. Đurić Stevi,

5. Bijelić Jovici, rođenom 1949. godine,

6. Ilijić Ratku, rođenom 1942. godine,

7. Zimonjić Petru, rođenom 1949. godine,

8. Nikolić Miloradu, rođenom 1959. godine,

9. Purić Radi, rođenoj 1950. godine,

10. Simikić Stojanu, rođenom 1957. godine,

11. Rogić Dragiši, rođenom 1970. godine,

12. Čamber Radovanu, rođenom 1969. godine,

13. Rušac Dušanu, rođenom 1954. godine.

Materijalna šteta na civilnim i privrednim objektima procenjena je na 11 miliona dinara.

II. Na dan 04. avgusta 1994. godine, oko 05.30 časova, ispaljena granata je nanela materijalnu štetu na kući Dobrovin Bože u Brčkom, Ulica Zmaj Jovina 28, u iznosu od 10.000,00 dinara.

III. Na dan 06. avgusta 1994. godine oko 10.10 časova, ispaljeno je 6 granata, a oko 16.00 časova ipaljene su još tri granate na grad, od kojih su civilima nanete telesne povrede.

Teške telesne povrede su nanete:

1. Varcaković Danolu, rođenom 1982. godine i

2. Pajić Sinišu, rođenom 1965. godine.

Lake telesne povrede su nanete:

1. Dervišević Hidajeti, rođenoj 1944. godine,

2. Selimović Sofiji, rođenoj 1919. godine,

3. Blagojević Gavri, rođenom 1961. godine,

4. Tajkov Aleksandru, rođenom 1929. godine.

Materijalna šteta procenjena je na 34.000,00 dinara.

IV. Na dan 13. septembra 1994. godine u tri navrata, oko 10.25 časova, 21.10 časova i 21.40 časova, ispaljeno je ukupno 46 granata koje su nanele teške telesne povrede sledećim civilnim licima:

1. Nikolić Silviu, rođenom 1977. godine,

2. Babić Jovanu, rođenom 1938. godine,

3. Vujčić Joki, rođenoj 1912. godine,

dok su lake telesne povrede nanete:

1. Lukić Bošku, rođenom 1935. godine,

2. Radušić Raisi, rođenoj 1942. godine,

3. Ristić Aleksandru, rođenom 1944. godine,

4. Đukić Vesni, rođenoj 1976. godine,

5. Radušić Milki, rođenoj 1939. godine.

6. Rosić Savi, rođenoj 1924. godine,

7. Demirović Sabini, rođenoj 1980. godine,

8. Lakić Mladenu, rođenom 1982. godine,

9. Mitrović Goranu, rođenom 1972. godine,

10. Malčić Đurađu, rođenom 1961. godine,

Materijalna šteta je procenjena na 6.000.000,00 dinara.

1. Pljakić Ramiz, sin Hamdije, rođen u mestu Ugao opština Sjenica, Republika Srbija 17.05.1958. godine, završio Vojnu akademiju, pre rata komandir 3. baterije HD-122 milimetara u kasarni "Veljko Lukić-Kurjak" u Brčkom, komandant 108. motorizovane brigade i

2. Matuzović Đuro, star oko 45 godina, iz Oštre Luke, zapovednik IV operativne zone Bosanske Posavine.

DOKAZ: Dokaz u spisu Komiteta pod brojem 144/95-11.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Brčko, maja 1994. godine.

KRATAK OPIS: Pljakić Ramiz, komandant 108. motorizovane brigade izdao je naređenje muslimansko-hrvatskim oružanim formacijama u rejonu sela Brke i na brdu Vranovača da, van zone ratnih dejstava, izvrše artiljerijsko granatiranje Brčkog, što je sa više ispaljenih granata 10. maja 1994. godine, od 19.35 do 19.45 časova i izvršeno. Od ispaljenih granata su smrtno stradali sledeći civili:

1. Isailović Sjetlana, rođena 1967. godine, koja je bila u 8. mesecu trudnoće,

2. Isailović Božana, kći Sjetlane, rođena 1991. godine i

3. Isailović Božo, rođen 1933. godine.

Teške telesne povrede su nanete sledećim civilima:

1. Zeljić Mari, rođenoj 1953. godine i

2. Lukić Miletu, rođenom 1953. godine.

Lake telesne povrede su nanete sledećim civilima:

1. Mićić Miloradu, rođenom 1955. godine,

2. Lakić Đorđu, rođenom 1952. godine,

3. Aleksić Luki, rođenom 1973. godine,

4. Živković Cviji, rođenoj 1949. godine,

5. Simić Jeleni, rođenoj 1968. godine,

6. Tošić Neđi, rođenom 1959. godine,

7. Đurđić Petru, rođenom 1950. godine,

8. Marković Miladinki, rođenoj 1973. godine i

9. Pantić Milovanu, rođenom 1933. godine.

Materijalna šeta u samom gradu je procenjena na 1.000.000,00 dinara.

Narednog dana, 11. maja 1994. godine, oko 19.30 časova, jedinice na brdu Vranovača, sa pet tenkovskih granata izvršile su granatiranje trafo-stanice"Brčko 2-dizdaruša", pri čemu je pričinjena materijalna šteta od 2.618.000,00 dinara.

1. Pljakić Ramiz, sin Hamdije, rođen 17.05.1958. godine u selu Ugao, opština Sjenica, završio Vojnu akademiju. Pre rata bio je komandir 3. baterije HD-122 milimetara u kasarni "Veljko Lukić-Kurjak" u Brčkom. Komandant je 108. motorizovane brigade.

DOKAZ: Izveštaj o delovanju artiljerije, izveštaj o poginulima i ranjenima, izveštaj o oštećenju trafostanice i iskaz svedoka u spisima 144/95-14.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Brčko, maja i juna 1994. godine.

KRATAK OPIS: Matuzovi ć, zapovednik IV operativne zone Posavine u Orašju, izdao je naređenje muslimansko-hrvatskim oružanim formacijama u okupiranom srpskom selu Vučilovcu da izvrše artiljerijsko granatiranje koridora i grada Brčkog, što je i izvršeno u dva navrata, 28. maja oko 11.00 časova 1994. godine i 12. juna 1994. godine oko 12.00 časova.

Kao posledice granatiranja, ubijeni su sledeći civili:

1. Kovačević Milan, rođen 1939. godine, iz K. Dubice i

2. Simić Ivica, rođen 1962. godine, iz Banja Luke.

Teške telese povrede nanete su:

1. Gajić Nataši, kćeri Jovana, rođenoj 1989. godine,

2. Ogurinac Uzeiru, rođenom 1955. godine u K. Dubici i

3. Momčilović Radetu, rođenom 1971. godine, iz Vojnića.

Lake telesne povrede nanete su:

1. Bobar Slobodanu, rođenom 1966. godine, iz Patkovače,

2. Jović Mihajlu, sinu Vasilija, rođenom 11.11.1969. godine u Zenici i

3. Todorović Ivanu, rođenom 1939. godine, iz Brčkog.

Pored toga, u samom gradu, na građevinskim objektima, putničkim i teretnim vozilima i sanitetskom vozilu, pričinjena je materijalna šteta u ukupnom iznosu od 800.000,00 dinara.

1. Matuzović Đuro, zvani "Tusin" star oko 45 godina, zapovednik IV operativne zone Posavine u Orašju.

DOKAZ: Spisi 144/95-16.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Brčko, jula 1994. godine.

KRATAK OPIS: Pljakić, komandant 108. motorizovane brigade izdao je muslimansko-hrvatskim oružanim formacijama u rejonu sela Brka i na brdu Vrakovača naređenje da, van zone ratnih dejstava, izvrše artiljerijsko granatiranje Brčkog, što je u noći između 06. i 07. jula 1994. godine, od 19,30 do 0,30 časova, sa više granata i izvršeno.

Sledećim licima su od ispaljenih granata nanete telesne povrede:

1. Mihajlović Stevi, rođenom 1967. godine u Donjem Čađevcu, nanete su teške telesne povrede, a

2. Lukić Nadi, rođenoj 1965. godine u Brčkom,

3. Jokanović Nedi, rođenoj 1981. godine u Brčkom i

4. Pajić Lazi, rođenom 1971. godine u Brčkom, lake telesne povrede.

Materijalna šteta na civilnim i privrednim objektima procenjena je na 1.000.000,00 dinara.

INDICIJE O IZVRŠIOCU :

1. Pljakić Ramiz, sin Hamdije, rođen 17.05.1958. godine u selu Ugao, opština Sjenica, završio Vojnu akademiju. Pre rata bio je komandir 3. baterije HD-122 milimetara u kasarni "Veljko Lukić-Kurjak" u Brčkom. Komandant je 108. motorizovane brigade.

DOKAZ: Komitet broj 144/95-18.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Bijela, opština Br čko, aprila 1993. godine.

KRATAK OPIS: Pripadnik muslimansko-hrvatkih oru žanih formacija, Mijatović je 10. aprila 1993. godine, u kući Lukić Momira u Bijeloj, iz vatrenog oružja ubio

Mićić Jevdokiju, staru 70 godina.

1. Mijatović Marjan, sin Petra, rođen 06.07.1972. godine u Bijeloj.

DOKAZ: Izjave u spisima 144/95-15.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Travnik, maj-septembar 1992. godine.

KRATAK OPIS: Kada se JNA 19. maja 1992. godine povukla iz Travnika, svedok je sa još tri Srbina bio zatvoren u vešernici stambene zgrade u Ulici Slavka Rodića br. 14 u Travniku. Tu je proveo 11 dana u toku kojih su zatvoreni Srbi sve vreme bili izloženi gladovanju i žeđi. Dnevno su njih četvorica dobijali po polovinu ili četvrtinu hleba, koju su im ubacivali kroz prozor, a vodu su sakupljali u plastičnu čašu koju bi podmetnuli ispod vodovodne cevi koja je po neki put malo kapala.

Tu su ih svakodnevno tukli čime su stigli, a najčešće bezbol palicama.

Posle 11 dana su prebačeni u fabriku "Bratstvo" u Travniku gde su ih držali u delu kalionice koji je bio ograđen žicom. Tu je bilo smešteno 17 Srba.

Tu su svakodnevno dobijali batine. Kada je jednog dana Pavić Siniša, star 23 godine, iz Visokog, uzvratio udarac stražaru čiji je nadimak "Hase", ovaj ga je kundakom puške oborio na zemlju, a drugim udarcem kundakom mu je probio grudni koš posle čega je ovaj umro.

Takođe je usmrćen i Srbin čije je prezime Tegetlija, koji je bio zarobljen kod Jajca.

1. "Hasa", musliman, stra žar, visok oko 185 cm,

2. Abdulah, irački državljanin, koji je bio na specijalizaciji u fabrici "Bratstvo" u Travniku, a kada je počeo rat pridružio se muslimanima i isticao se u premlaćivanju zatvorenih Srba,

3. Hadžiomerspahić Selim, star 35-40 godina, koji je pre rata bio u fabrici "Bratstvo" portir, a po izbijanju rata zadužen za bezbednost u fabrici,

4. Lasić Mirko, komandant HVO,

5. Kordić Mario,

DOKAZ: Zapisnik o saslušanju svedoka koji se nalazi u dokumentaciji Komiteta pod brojem 155/95.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Potkozova ča, opština Han Pijesak, decembra 1993. godine.

KRATAK OPIS: Na dan 11. decembra muslimanske oru žane formacije iz Kladnja su napale srpsko selo Potkozlovača. Kada su zauzeli selo, počeli su sa ubijanjem civila. Tom prilikom su ubijeni:

1. Bastah Radovan, koji je zaklan,

2. Marić Leposava, supruga Marić Miloša, ubijena hicem u glavu prilikom pokušaja bekstva,

3. Šokanović Vojislav, koga su živog zapalili u njegovoj kući,

4. Narandžić Branko,

5. Grozdanović Milutin, koji je umro od zadobijenih rana nakon jednog dana,

a ranili su Bastah Marka i Trifunović Gojka.

Pored toga, muslimanski vojnici su sve kuće u selu Potkozlovača opljačkali i oduzeli oko 100 komada sitne i krupne stoke.

Nakon toga su zapalili 21 kuću sa pratećim objektima. Zapalili su kuće sledećih lica: Trifunović Gojka, Gvozdenović Dragutina, Dupljanin Momira, Sokanović Draga, Bastah Marka, Šokanović Vojislava, Bastah Radovana, Bastah Nenada, Golijan Neđa, Paunić Radomira, Samarđić Rada i Samarđić Marka i Mlađena.

1. Vrabac Zijad, sin Asima i majke Fatime, ro đene Zakić, rođen 09.08.1965. godine u selu Nevačka, opština Han Pijesak, sa prebivalištem u selu Nevačka, pre rata bio zaposlen u SO Han Pijesak kao geometar, pripadnik Kladanjskog muslimanskog odreda,

2. Muškić Džemail, sin Ragiba i majke Mejre, rođen 02.07.1964. godine u Cerskoj, opština Vlasenica, pripadnik Cerskog muslimanskog odreda,

3. Kurtić Rahim, sin Alije, rođen 25.08.1973. godine u Rovašima, opština Vlasenica,

4. Dervišević Sejfudin, sin Ćamila i majke Šahe, rođen 15.01.1971. godine u mestu Skrugrić, opština Vlasenica,

5. Rizvanović Ibrahim, sin Šabana, rođen 15.07.1973. godine u Rovašima, opština Vlasenica,

6. Dervišević Suljo, sin Sabrije, i majke Bejde, rođen 04.10.1960. godine u mestu Cerska, opština Vlasenica, pripadnik Cerskog muslimanskog odreda,

7. Suljić Sejfudin, sin Bećira i majke Hasnije, rođen 04.09.1963. godine u mestu Drum, opština Vlasenica,

8. Bajrić Džemal, sin Omera, rođen 15.05.1971. godine u mestu Cerska, opština Vlasenica, pripadnik Cerskog muslimanskog odreda,

9. Salimović Lutvo, sin Smaila, rođen 15.05.1973. godine u mestu Rovaši, opština Vlasenica,

10. Mehmedović Zaim, sin Salka, rođen 15.03.1972. godine u mestu Skrugić, opština Vlasenica,

11. Alić Azem, sin Sulja i majke Rahime, rođen 17.08.1970. godine u mestu Maćeha, opština Vlasenica,

12. Šuljaković Amir, sin Avda, rođen 02.01.1972. godine u mestu Gobeljima, opština Vlasenica, pripadnik Cerskog muslimaskog odreda,

13. Sejmenović Mijo, sin Nusreta i majke Čamke, rođen 04.09.1958. godine u mestu Rovaši, opština Vlasenica,

14. Muškić Beriz, rođen na području opštine Vlasenica, bez bližih podataka,

15. Turković Munib, sa područja opštine Vlasenica, bez bližih podataka,

16. Ikanović Amir, sa područja opštine Vlasenica, bez bližih podataka,

17. Nukić Džemal, sa područja opštine Vlasenica, bez bližih podataka,

18. Alić Fahrudin, sa područja opštine Vlasenica, bez bližih podataka,

19. Hasanović Elvis, sa područja opštine Vlasenica, bez bližih podataka,

20. Perhatović Avdo, sa područja opštine Vlasenica, bez bližih podataka,

21. Mustafić Salim, sa područja opštine Vlasenica, s tim što sa istim imenom i prezimenom postoje dva lica i to: Mustafović Salim, sin Salka, rođen 02.01.1961. godine u Cerskoj, pripadnik Cerskog odreda i Mustafović Salim, sin Salika, rođen 03.01.1967. godine u selu Skrugriću, opština Vlasenica,

22. Mustafić Alija, na području opštine Vlasenica postoje tri lica sa istim imenom i prezimenom i to: Mustafić Alija, sin Salika, rođen 01.11.1962. godine u Skrugriću, Mustafović Alija, sin Bešira i majke Zajne, rođen 03.01.1972. godine u Raševi i Mustafić Alija, sin Sulje i majke Ajše, rođen 20.02.1970. godine u Raševi,

23. Bećirović Mustafa, na području opštine Vlasenica postoje dva lica sa istim imenom i prezimenom i to: Bećirović Mustafa, sin Nezira, rođen 17.04.1974. godine u mestu Nedeljišta i Bećirović Mustafa, sin Hajra, rođen 25.04.1959. godine u mestu Pomol,

24. Hardarević Mirsad, na području opštine Vlasenica postoje dva lica sa istim imenim i prezimenom i to: Hajdarević Mirsad, sin Mehmedalije, rođen 15.03.1974. godine u Nedeljištu i Hajdarević Mirsad, sin Huseina, rođen 01.01.1972. godine u Cerskoj,

25. Baltić Rašid, sin Hašima, rođen 06.01.1974. godine u Cerskoj, pripadnik Cerskog muslimanskog odreda,

26. Matus Adnan, drugih podataka nema.

DOKAZ: Nalaz lekara i uvi đaj na licu mesta sa foto-dokumentacijom, spisak pripadnika muslimanskih oružanih formacija sa imenima vojnika koji su bili zaduženi sa automatskim naoružanjem pronađen na licu mesta, službeni izveštaj sa izjavama svedoka koji se nalazi i dokumentaciji Komiteta pod brojem 136/95-1.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Žeravica i selo Rečica, opština Han Pijesak, avgusta 1993. godine.

KRATAK OPIS: Dana 02.08.1993. godine, pripadnici muslimanskih oružanih formacija su napali srpska sela Rečice i Žeravice.

U selu Rečice nije bilo žrtava među civilnim stanovništvom jer su se meštani spasili bežanjem. U selu je zapaljeno sedam kuća sa pratećim oblektima, koje su pre toga opljačkane. Zapaljene kuća su vlasništvo Golijan Dušana i Milovana, Golijan Tome i Vasa, Golijan Stevana i njegove braće, Vasković Rajka, Golijan Svetozara i Golijan Milorada.

Pripadnici muslimanskih oružanih formacija su istog dana napali srpsko selo Žeravice i tom prilikom su ubili:

1. Golijan Dobrivija, rođenog 06.04.1926. godine, stalno nastanjenog u Žeravici,

2. Todorović Rajku, rođenu 1958. godine, koja je bila mentalno obolela,

3. Golijan Aleksu, rođenog 1923. godine,

4. Sokanović Danicu, rođenu 1926. godine,

5. Golijan Milovana, rođenog 1967. godine,

6. Mirović Marka, rođenog 1923.godine,

7. Sokanović Jovana, rođenog 1931. godine,

8. Sokanović Zoru, rođenu 1936. godine, suprugu Sokanović Jovana.

Prilikom napada su ranjeni Sokanović Dana, koja je ranjena u ruku, a nakon toga zarobljena i odvedena od strane muslimanskih vojnika u Kladanj i Golijan Velimir rođen 1946. godine. Pored Sokanovića Dane, inače učenice osmogodišnje škole, u Kladanj je odvedena i Mirović Milojka, rođena 1926. godine.

Kada su zauzeli selo, muslimanski vojnici su opljačkali i popalili preko 70 srpskih kuća zajedno sa pratećim objektima, a iz sela su oterali oko 200 komada krupne stoke.

1. Huseinović Brajko, sin Hamida i majke Ajše, rođene Doljančić, rođen 07.10.1059. godine u Rubnićima, opština Han Pijesak, po zanimanju trgovac, pre rata bio zaposlen u TP "Napredak", u Han Pijesaku, sa prebivalištem u mestu Rubinići, opština Han Pijesak,

2. Vrabac Rifet zvani "Bekan" sin Đulbega i majke Seme rođene Bubić, rođen 01.12.1961. godine u mestu Nevačka, opština Han Pijesak, po zamimanju otpremač građe, pre rata bio zaposlen u ŠIP "Planinsko", Han Pijesak, sa prebivalištem u Nevečkoj, opština Han Pijesak,

3. Vrabac Rizvo, sin Šahbaza, rođen 10.11.1953. godine u Nevačkoj, opština Han Pijesak, po zanimanju vozač, pre rata bio zaposlen u ŠIP "Planinsko" Han Pijesak sa prebivalištem u Nevačkoj,

4. Makanić Bećir, sin Jakuba i majke Cure, rođen 15.04.1957. godine u Bešićima, opština Vlasenica, po zanimanju mašinski tehničar, sa prebivalištem u Vlasenici, komandant 1. Cerskog muslimanskog odreda,

5. Vrabac Ismet, zvani "Redžo", sin Ćubaga i majke Sene rođene Bubić, rođen 01.09.1963. godine u Nevačkoj, opština Han Pijesak, po zanimanju radnik, pre rata bio zaposlen u ŠIP "Planisko", Han Pijesak, sa prebivalištem u Nevačkoj,

6. Vrabac Muhamed, sin Muje, rođen 10.02.1939. godine u Nevačkoj, opština Han Pijesak, po zanimanju poštar, pre rata bio zaposlen u PTT Han Pijesak, sa prebivalištem u Nevačkoj,

7. Imanović Rešid, sin Bajra, rođen 13.07.1955. godine u Nevačkoj, opština Han Pijesak, po zanimanju bravar, pre rata bio zaposlen u ŠIP "Planinsko" Han Pijesak, sa prebivalištem u Nevačkoj, pre rata bio rezervni oficir JNA,

8. Avdagić Zaim, sin Himza, rođen 28.05.1946. godine u Turalićima, opština Vlasenica, po zanimanju drvoseča, pre rata bio zaposlen u ŠIP "Planinsko" Han Pijesak, sa prebivalištem u Nevačkoj, opština Han Pijesak,

9. Avdagić Zijad, sin Himze, rođen 1962. godine u Turalićima, opština Vlasenica, po zanimanju radnik, pre rata bio zaposlenu DP "Stupčanica", Olovo, sa prebivalištem u Nevačkoj, opština Han Pijesak,

10. Duraković Galib, sin Osmana i majke Mevle, rođene Šanderović, rođen 12.08.1945. godine u Šaševcima, opština Olovo, po zanimanju kočijaš, pre rata bio zaposlen u ŠIP "Planinsko" Han Pijesak, sa prebivalištem u Pijenovcu, opština Han Pijesak,

11. Glasić Hajrudin, sin Begana, rođen 05.01.1953. godine u Rubinićima, opština Han Pijesak, po zanimnju radnik, pre rata bio zaposlen ŠIP "Planinsko", Han Pijesak, sa prebivalištem u Rubinićima,

12. Harderbašić Šemso, sin Hamida, rođen 24.01.1939. godine u Nevačkoj, po zanimanju radnik, pre rata bio zaposlen u DP "Stupčanica", Olovo, sa prebivalištem u Nevačkoj, opština Han Pijesak,

13. Čamdžić Ramiz, rođen 1938. godine u mestu Podglavica, opština Kladanj, po zanimanju mesar, sa prebivalištem u Podglavici, opština Kladanj,

14. Mutapčić Alija, rođen 1957. godine u Vlasenici, po zanimanju radnik, sa prebivalištem u Vlasenici, naselje "Baćino Brdo".

DOKAZ: Zapisnik o uvi đaju sa lica mesta, sa foto-dokumentacijom, nalazi lekara kao i izjave svedoka koje se nalaze u dokumetaciji Komiteta pod brojem 136/95-2.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Vratilo na putu Kalinovik-Miljevina, opština Foča- 20.09.1992. godine.

KRATAK OPIS: Na putu Klinovik-Miljevina se 20. septembra kretalo teretno motorno vozilo u kome se nalazilo 39 civilnih lica srpske nacionalnosti.

Muslimanska oružana jedinica, koju je predvodio Sead Prazina, sačekala je u zasedi u mestu Vratilo, opština Foča, teretno vozilo i iz pešadijskog naoružanja otvorila vatru na civilna lica koja su se nalazila u vozilu. Tom prilikom su njeni pripadnici ubili sva lica koja su se nalazila u njemu. Među ubijenima, indentifikovana su sledeća lica isključivo srpske nacionalnosti, što je napadačima bilo poznato:

1. Lesko Vujadin, od oca Spasoja, star 44 godine, iz Miljevine,

2. Bozalo Radomir, od oca Milorada, star 35 godina, iz Miljevine,

3. Ognjenović Velimir, od oca Sime, star 32 godine, iz Miljevine,

4. Sarić Milovan, od oca Marka, star 55 godina, iz Miljevine,

5. Andrić Rade, od oca Gojka, star 53 godine, iz Miljevine,

6. Nego Veselin, od oca Rajka, star 24 godine, iz Miljevine,

7. Andrić Rajko, od oca Miloša, star 30 godina, iz Miljevine,

8. Mastilo Slobodan, od oca Lazara, star 16 godina, iz Maljevine,

9. Mastilo Duško, od oca Lazara. star 20 godina, iz Maljevine,

10. Vasović Milosav, od oca Neđa, star 37 godina, iz Miljevine,

11. Škobo Slavko, od oca Jola, star 41 godinu, iz Miljevine,

12. Miletić Gordon, od oca Radovana, star 30 godina, iz Miljevine,

13. Miletić Mišo, od oca Marka, star 65 godina, iz Miljevine,

14. Vuković Milorad, od oca Vlada, star 29 godina, iz Miljevine,

15. Vuković Milenko, od oca Marka, star 45 godina, iz Miljevine,

16. Trifković Risto, od oca Milana, star 48 godina, iz Miljevine,

17. Vlaški Velibor, od oca Jova, star 19 godina, iz Trnova,

18. Cicović Danilo, od oca Branislava, star 22 godine, iz Miljevine,

19. Nogo Milan, od oca Veljka, star 34 godine, iz Miljevine,

20. Stanković Velja, od oca Nikole, star 41 godinu, iz Miljevine,

21. Stanić Milorad, od oca Živka, star 33 godine, iz Miljevine,

22. Klepić Rajko, od oca Čeda, star 30 godina, iz Trnovca,

23. Mijatović Petko, od oca Janka, star 30 godina, iz Maljevine,

24. Stanković Mlađen, star 30 godina, od oca Jove,

25. Popović Radomir, od oca Nikole, star 25 godina, iz Trnova,

26. Popović Mladen, star oko 30 godina, iz Trnova,

27. Golijanin Ratomir, od oca Draga, star 51 godinu, iz Trnova,

28. Golijanin Slavka, od oca Branka, stara 52 godine, iz Trnova,

29. Golijanin Novak, iz Trnova,

30. Obućina Slavko, od oca Draga, star 36 godina, iz Trnova,

31. Obućina Cvija, od oca Branka, stara 62 godine, iz Trnova,

32. Sarić Milica, stara oko 25 godina, iz Kalinovika,

33. Elez Mato, star oko 50 godina, iz Kalinovika,

Komisija koja je izvršila identifikaciju nije mogla da identifikuje još šest ubijenih civila - tri muškarca i tri žene.

1. Prazina Sead iz sela Jela če, opština Foča, musliman, komandant muslimanske jedinice koja je izvršila napad na ovo vozilo.

DOKAZ: Zapisnik o izvršenom uvi đaju i identifikacija poginulih od 21.09.1992. godine, foto-dokumentacija i iskazi zarobljenog muslimanskog vojnika i dokumentacija pod brojem 128/95, kao i spis Osnovnog suda u Foči Kri-78/92.

NAPOMENA Dopuna prijave I-131.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Bugojno, 1992. godine.

KRATAK OPIS: Na podru čju opštine Bugojno je živelo oko 9.000 Srba. Hrvati i muslimani koji su bili u koaliciji stalno su vršili pritisak na Srbe, upućivali su im pretnje, psovali im majku srpsku i nazivali ih snajperistima i četnicima. Srbe su udaljavali sa rukovodećih radnih mesta u opštini, pa su tako razrešili dužnosti direktora i saslušanog svedoka i rasporedili ga na sporedne poslove. Otpočeli su sa hapšenjem viđenijih Srba

U ovom periodu u Bugojnu su ubijeni i:

1. Levović Luka,

2. Babić Milenko iz sela Vileši,

3. Lugonja Mara, koja je bila korisnica socijalne pomoći,

4. Starica, koja se prezivala Zelen, a koju je ubio jedan hrvatski vojnik sa objašnjenjem da je u čarapi nosila radio-stanicu i da se njom služila.

5. Egić Jovo, koga su hrvatski vojnici, nakon što im je doneo jagnje na njihov zahtev, ubili,

6-7. Bračni par Gligorić iz Ul. Slavka Rodića,

8. Nikić Sekula, kome su prvo odsekli uši i nos.

1. Rustenpašić Semin, koji je imao svoju vojnu jedinicu,

2. Žulj Pero, iz sela Lug,

3. Kajić zvani "Garov" iz sela Vučipolje kod Bugojna,

4. Mehrić Vrba,

DOKAZ: Svedok 234/95-19.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Poto čani, kod Bugojna, kraj maja i početak juna 1992. godine.

KRATAK OPIS: Krajem maja 1992. godine, najverovatnije 25. ili 26. maja, u selu Potočani su muslimanski vojnici u uniformama "Zelenih beretki", kojima je komandovao Semin Rustanpašić, ubijeni sledeći Srbi:

1. Čavić Draga, od oca Nedeljka, rođen 1933. godine, i

2. Lukić Milenko.

Početkom juna u ovom selu su ubijeni i :

3. Čavić Ljubo, od oca Ljube, rođen 1911. godine, i njegova supruga:

4. Čavić Bosa, od oca Alekse, rođena 1924. godine - zaklani su ispred svoje kuće. Na Ljubinim grudima je bio urezan veliki krst. Bosa je bila zaklana i bile su joj odsečene obe dojke, izvađene oči i odsečene uši. Obe ruke su joj bile odsečene do lakata,

5. Čavić Jelena, od oca Milana, rođena 1928. godine, kojoj je bio odsečen nos, uši, ruke i izvađene oči,

6. Mara, rodom iz Kupresa, koja je zaklana,

7. Prgomelja Radojka, od oca Stanoja, rođena 1944. godine. Njoj je bila odsečena desna noga i nos, izvađene oči i bila je isečena po celom telu.

1. Rustanpašić Semin, komandant jedinice "Zelenih beretki",

2. Bajrić Senad,

3-6. Erić, Ćorina, Rizvan i Duraković, pripadnici "Zelenih beretki".

DOKAZ: Svedok 234/95-13.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Hlap čevići kod Visokog, 20. juna 1992. godine.

KRATAK OPIS: U ovom selu u kome su živeli muslimani, postojale su samo tri srpske kuće. U 06.00 časova 20. juna muslimanski vojnici su, pored svedoka, uhapsili još petoro Srba iz ovog sela, koje su kasnije streljali:

1. Damjanović Slavka, od oca Jeremije, rođenog 1935. godine, njegovu suprugu,

2. Damjanović Danicu, od oca Obrena, rođenu 1940. godine,

3. Ristić Dušanku, od oca Miloša, rođenu 1945. godine i njenog sina

4. Ristić Željka, od oca Neđe, rođenog 1966. godine, i

5. Masala Sretu, od oca Miloša, starog oko 45 godina.

Odmah su ih povezali konopcem, vezujući svima ruke iza leđa. Saopštili su im da će svi biti streljani, psujući im pri tom majku srpsku i četničku. Naredili su im da krenu u pravcu centra sela, a usput su ih udarali pesnicama, nogama na kojima su imali čizme i kundacima. Svi vojnici su nosili uniforme "Zelenih beretki".

Kada su došli u centar sela, Ramić Nusret je naredio da stanu pored zida kuće Suada Kape. Nakon toga je iz grupe izveo Željka Ristića i pitao ga gde se nalaze minska polja. Željko na to pitanje nije ni stigao da odgovori, a Ramić mu je ispalio rafal u grudi. Neposredno posle toga je okrenuo cev automatske puške prema ostalima i sa udaljenosti od 3-4 m pucao u njih. Posle ispaljenog rafala svi su pali, a među njima i svedok. Posle toga je, dok su ležali na zemlji, ispalio još jedan rafal po njima.

Nakon toga su se vojnici udaljili.

Iz ove grupe je, pored svedoka, ostao živ i S. M..

Svedoka su pogodila četiri metka.

1. Ramić Nusret iz sela Seoča kod Visokog,

2. Uznalić Muhamed, od oca Himze, rođen 1966. godine u selu Okolišće i drugi pripadnici "Zelenih beretki".

DOKAZ: Svedok 234/95-8 i 292/95-13.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Perin Han kod Zenice, oktobra 1993. godine.

KRATAK OPIS: Kada su pripadnici muslimanske vojske ušli u Perin Han, ubili su braću:

1. Stanković Simu i

2. Stanković Stevu.

Ubijeni su u svojoj kući udarcima tvrdim predmetima u predelu glave i sahranjeni u zajedničkoj grobnici u selu Mutnici.

Pripadnici Vojske tzv. BiH

DOKAZ: Svedok 234/95-23.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Ljubuški, logor u zgradi bivšeg zatvora no ć između 10. i 11. juna 1992. godine.

KRATAK OPIS: U ovom logoru je bilo zatvoreno i 64 Srba iz Kupresa, među kojima su bili i:

1. Vuković Đorđe i

2. Šerbez Anđelko iz Bugojna.

Hrvatski vojnici su od ove dvojice zahtevali da priznaju da su klali hrvatsku decu, uz obećanje da će ih posle priznanja pustiti kući.

Kada su po nagovoru priznali da su klali hrvatsku decu, počeli su strahovito da ih tuku. Tom prilikom je Đorđe Vuković od zadobijenih povreda umro, pa su tada naredili zatvorenicima R. K. i M. K. da iznesu njegovo telo, što su ovi i učinili. Zatim su ga, naočigled svih zatvorenika u dvorištu, polili benzinom i zapalili.

Posle 15 minuta je umro i Anđelko Šerbez, pa je i njegov leš iznet, poliven benzinom i zapaljen.

1. Tomić Siniša, pravnik iz Ljubuškog, upravnik logora u Ljubuškom,

2. Paradžić Krešo zvani "Ćupo",

3. Macić Neđo.

DOKAZ: Svedok 234/95-6.

KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila

MESTO I VREME: Selo Homolje kod Konjica, 20. aprila 1993. godine.

KRATAK OPIS: Na drugi dan srpskog Uskrsa 20. aprila 1993. godine u Donje selo kod Konjica, u kome je živeo svedok, ušli su muslimani, u čijem sastavu su bili i mudžahedini, pa su iz kuća izvodili Hrvate i Srbe pošto je tih dana došlo do sukoba između Hrvata i muslimana. Žene i decu nisu dirali. Izveli su 15 Srba i oko 85 Hrvata. Sve su ih zajedno sproveli na jednu čistinu kod sela Homolje na oko kilometar i po od Donjeg sela. Tamo su odvojili na jednu stranu Hrvate, a na drugu Srbe.

To su učinili pripadnici "Jukine" vojske, među kojima je bilo i mudžahedina, većinom Turaka. Sa njima je bio i jedan Somalijac, koji je pomalo znao srpski jezik.

Kada su ih odvojili, prvo su ih naterali da legnu na zemlju sa licima okrenutim prema tlu, a zatim su počeli da ih tuku.

Iz grupe u kojoj su bili Srbi, izdvojili su:

Ristić Obrena, od oca Đorđa rođenog 1957. godine,